ملاحظات حقوقی MOU احتمالی میان ایران و آمریکا
این روزها که زمزمه نهائی شدن مذاکرات بین کشور عزیزمان؛ ایران و ایالات متحده آمریکا و انعقاد یک MOU احتمالی می آید، نکاتی بر مبنای تجربه به ذهن حقوقدانی مستقل می رسد که شایسته است #در_هر_زمان #تیم_حقوقی_مذاکره به آن توجه کند:
۱. باید #ماهیت_الزام_آوری Binding این MOU کاملا و بدون شک تصریح گردد؛
۲. حتما از اصطلاح Best Efforts اجتناب شود؛
۴. #دادنی_ها و Deliverables باید #مشخص و #معین باشد؛
۵. #توالی و Sequencing اقدامات باید معلوم باشد که چه کسی، اول کدام اقدام را انجام می دهد؛
۶. معیار Verify کننده و Compliance بیطرفی برای راستی آزمایی تعیین شود حتی شده کمیته ای از چند کشور مستقل؛
۷. ضمانت اجرا و Sanction تمام تعهدات تعیین شود و به #آثار_حقوقی_کلماتی مانند Suspension، Termination، Cancelation و … دقیقا توجه شود؛
۸. این توافق باید تایید نهادها و مقامات عالی هر دو کشور را داشته باشد (Durability) به نحوی که نفرات بعدی نتوانند آن را مخدوش کنند؛
۹. نباید، اجرای تعهدات در عمل و از لحاظ فنی، امکانی برای اجرا نداشته باشد؛
۱۰. بحث #محرمانگی و #کنترل_رسانه_ها از سوی دو طرف و حدود مجاز آن تصریح گردد؛
۱۱. #مکانیزم_حل_اختلاف مانند کمیته مشترک با حضور کشورهای ثالث بی طرفی پیشبینی گردد؛
۱۲. حتما و حتما تشکیل #صندوقی با مکانیزمی مشخص برای خسارات وارده به اشخاص و #شرکت_های_خصوصی تعیین شود؛
دکتر محمدجواد کاظمی
وکیل تجارت بین المللی و مدرس دانشگاه تهران
